Ter nagedachtenis van Rachel Reedijk

Rachel Reedijk 1950 -2020:

een voorvechtster van de

interreligieuze dialoog

‘Ben Zoma zei: wie is wijs? Degene die leert van ieder mens’ (Avot 4:1).

Op zondag 13 september is Rachel Reedijk, zeer betrokken als medewerker van Stichting Pardes en actief redactielid van het tijdschrift Tenachon, na een kort ziekbed op zeventigjarige leeftijd overleden. Zij vertelde ons in augustus j.l. dat zij een goed en waardevol leven heeft gehad.

Vanaf het eerste begin van de nieuwe serie van Tenachon – Tora in de westerse cultuur (december 2010) heeft Rachel in bijna elk nummer een bijdrage geleverd, in totaal 45 artikelen. Zij was een betrokken en actief meedenkend redactielid. Haar brede kijk tijdens de redactievergaderingen stimuleerde ons om de gekozen thema’s vanuit meerdere perspectieven te benaderen en uit te werken. En zij was een voorstander van de verbreding van medewerkersberaad en redactie met vertegenwoordigers uit islamitische en humanistische kring.

Rachels bijdragen kenmerken zich door haar uitgebreide kennis van de culturele antropologie, haar bijzondere belangstelling voor de Egyptische cultuur en haar inzet voor de interreligieuze dialoog. Op dat laatste terrein heeft zij zowel praktisch haar sporen verdiend alsook in de doordenking van het concept ‘waarachtige dialoog’. Zij was jarenlang secretaris van de dialoogcommissie van de Liberaal Joodse Gemeente. In 2017 verscheen haar bijzondere roman De Amarna-papyrus.

In haar proefschrift, Roots and Routes, Identity Construction and the Jewish-Christian-Muslim Dialogue (2010) heeft zij de diverse aspecten van en dilemma’s in de interreligieuze dialoog belicht en doordacht. Voor haar was de vraag naar ware dialoog verbonden met vragen rond de integratie van migranten in Nederland. Zij is op meerdere fronten een voorvechtster geworden van de interreligieuze dialoog. Vandaaruit heeft zij een wezenlijke bijdrage geleverd aan het realiseren van de visie van Stichting Pardes. Een visie ontwikkeld door haar oprichter, rabbijn Yehuda Aschkenasy. Voor hem vormde de ontmoeting tussen joden, christenen, moslims en humanisten het hart van deze visie.

In het laatste nummer van Tenachon, nummer 47, leest u een laatste bijdrage van haar hand. Hierin valt het woord ‘compassie’, een woord dat Rachel raak typeert. Zij paarde kennis over jodendom, Egyptologie en interreligieuze dialoog aan een concrete inzet en betrokkenheid bij mensen en groepen op deze gebieden. Zo was zij actief lid van het OJEC, was zij betrokken bij het project Emoena (o.l.v. prof. Marianne Moyaert, verbonden aan de Vrije Universiteit) en was zij actief lid van de Liberaal Joodse Gemeente te Amsterdam. Zij had een heel groot aandeel in de organisatie van het symposium voor rabbijn Awraham Soetendorp (november 2019), toen deze een bijzondere prijs van de Hebrew University in Jeruzalem in ontvangst mocht nemen (zie Tenachon 44). Toen bleek ook over hoeveel internationale contacten Rachel beschikte.

Wij hebben vele jaren van haar kennis, kunde en ervaring mogen genieten. We zullen haar zeker missen. Maar haar gedachtegoed blijft bewaard. Bestuurslid Esther van Eenennaam kwam met de goede suggestie om ieder jaar een Rachel Reedijk-studiedag te organiseren om haar inzet voor de interreligieuze dialoog voort te zetten. Haar gedachtenis zij ons tot zegen.

Bestuur en medewerkers van Stichting PaRDeS en redactie van Tenachon.

In hun aller naam,

Bas van den Berg, voorzitter

 



 


Webshop

Kirchner

Tenachon #48